آقا احمــد من 86 سال دارم ولي مثل يك فرد 40 ساله هستم ، ميxad خواهي كُشتي بگيريم اگر شما را زمين نزدم ؟! اين جمله را چند بار تكرار مي xadكند . مي xadگويم : كُشتي مي xadگيريم ها ! مي xadگويد : كُشتي بگيريم ، مگر من ميxad ترسم ؟! بعد هم اَيْ مَرد مِگَر تِ روتْ مِرَه كي مِرْ وَرْ زِمي زِني ( مگر تو رويت ميxad شود كه مرا به زمين بزني ؟! ) اين گونه سخن گفتن نشانِ خوشxad / شوخ طبعي و زنده دلي « سيّد احمد حسني » است

نامه اي است كه به دوستى رَحِمَهُ اللهُ نوشته ايم : بسم اللّه خيرُ الأسماء تَنَت به نازِ طبيبان نيازمند مباد وجودِ نازكت آزردۀ گَزند مباد ديوان حافظ بَعْدَ التَّحِيَّةِ وَ السَّلَامُ ، هر چند : گفتن برِ خورشيد كه من چشمۀ نورم دانند بزرگان كه سزاوارِ سُهـا نيست ديوان حافظ ولى زِهى مايۀ مباهات سها كه در خاطرِ عاطرِ ماهى خورشيدفر گذرد . از اینکه سيمرغى عرش آشيان از خَولى [ پیشکار نیک ، باغبان ] بى

myaghoutian@yahoo.com

مطالبی در اینجا درج می شود که ؛

1ـ درباره یا پیرامون «فریومد/فرومد» باشد.

2ـ جنبۀ (تاریخی،علمی،فرهنگی) داشته باشد.

3ـ کار علمی یا قابل توجّه از « فریومدیها/فرومدیها» باشد.

به مناسبتِ چهلمین روزِ در گذشتِ مرحوم رمضان علی تربیت در خاطراتِ بیست و نهم تیرماه 1393 برابر با شبِ احیای 23 ماه رمضان 1435 که مصادفِ با چهلم مرحوم پدرم بود نوشته بودم : « افطار چای و خُرما بود با نانِ پنیر و سبزی و البتّه آب ، من که از اوّل ماهِ رمضان هنگامِ افطار آب نخورده بودم ، بعد از خوردنِ سه لیوانِ چای ، سه استکان آب هم خوردم ! محمّدعلی از داورزن نانهای خوبی آورده بود . زنها هم زحمتِ پاک